Galileusz

Włoski astronom, astrolog, fizyk i filozof. Żył w latach 1564 - 1642. Był zwolennikiem heliocentrycznej budowy świata i teorii Mikołaja Kopernika. Udoskonalił tzw. "kompas geometryczny i wojskowy" nadający się do wykorzystania przez mierniczych i wojskowych. Za jego pomocą można było dokładniej ustawiać działa do strzału oraz obliczyć odpowiednią ilość prochu dla wystrzelenia danej kuli armatniej. W roku 1600 wykonał spektakularny eksperyment dowodzący, że czas trwania spadku swobodnego nie zależy od masy ciała. Galileusz miał tego dokonać zrzucając różne przedmioty z Krzywej Wieży w Pizie. W istocie uczony wykazał tym doświadczeniem niezależność przyspieszenia ziemskiego od masy. Niektórzy autorzy twierdzą jednak, że doświadczenie to nie miało miejsca w rzeczywistości, a był to jedynie eksperyment myślowy. Skonstruował termometr. Wykorzystał w nim zależność gęstości ciała od temperatury. W 1609 roku Galileusz był jednym z pierwszych, którzy używali teleskopu do obserwacji gwiazd, planet i Księżyca. Obserwując Księżyc zwrócił uwagę na jasne plamy znajdujące się na jego nieoświetlonej części. W miarę jak Księżyc zbliżał się do pełni plamy te rosły i łączyły się z obszarami już oświetlonymi przez Słońce.

Termometr rtęciowy

Oznaczało to, że jasne plamy są górami, do których promienie słoneczne docierały wcześniej. Na podstawie długości ich cieni wyliczył również wysokość różnych gór. Zwrócił też uwagę, że niektóre układają się w podłużne łańcuchy, a inne tworzą koła. Odkrył w ten sposób, że Księżyc nie jest idealnie gładką kulą jak to sobie wyobrażali Arystoteles. wykorzystując części teleskopu skonstruował ulepszony mikroskop. Jego bardzo ważnym odkryciem było odkrycie zjawiska bezwładności. Obaliło ono jedno ze starych błędnych przekonań, bowiem przez stulecia uważano, że jeżeli na ciało nie działają żadne inne ciała lub gdy te oddziaływania wzajemnie się "znoszą", może ono tylko pozostać w spoczynku, a poruszanie się ze stałą prędkością musi mieć przyczynę w postaci oddziaływania innych ciał lub ciała. Pozornie ten pogląd jest uzasadniony codziennymi obserwacjami. Jednak wykonując różne doświadczenia Galileusz doszedł do wniosku, że ciało, któremu w wyniku działania innych ciał nadano pewną prędkość, powinno stale poruszać się ruchem jednostajnym prostoliniowym. Udowodnił on, że im mniejsze tarcie tym zmniejszanie się prędkości jest mniej zauważalne. Wniosek był taki: gdyby nie było tarcia, to ciało wprawione w ruch poruszałoby się dalej ze stałą prędkością.

Ser Izaac Newton

Kolejnym fizykiem o którym chciałbym wspomnieć na moim blogu jest angielski fizyk, matematyk, historyk i astronom. Żył na przełomie XVII i XVIII w. Jest twórca prawa powszechnego ciążenia, a także zasad dynamiki, których sformułował trzy. Jeżeli chodzi o prawo ciążenia to istnieje opowieść o tym że siedząc pod jabłonią spadło mu na głowę jabłko i tak zaczął myśleć na tym zaskakującym zjawiskiem. Pierwsza z zasad odnosi się do ciał pozostających w spoczynku. Brzmi ono następująco : "Jeżeli siły działające na ciało równoważą się to pozostaje ono w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnie prostoliniowym".  Jest to tzw. zasada bezwładności. Kolejna z nich mówi o tym że "Jeżeli na ciało działają siły nie równoważące się to porusza się ono z ruchem jednostajnie zmiennym". Do tego prawa został sformułowany wzór który mówi że przyspieszenie jest wprost proporcjonalne do siły działającej na to działo natomiast odwrotnie proporcjonalne do masy danego ciała ( a=F/m ). Ostatnie prawo jest najbardziej znane pod określeniem "akcja = reakcja". To prawo mówi o tym że "Jeżeli na ciało A działa ciało B to ciało B działa na ciało A z tą samą siła tylko w przeciwnym zwrocie". Jest on także twórca zasady zachowania pędu oraz momentu pędu. Zajmował się mierzeniem prędkości dźwięku w powietrzu. Był pierwszym, który zdał sobie sprawę, że widmo barw obserwowane podczas padania białego światła na pryzmat jest cechą padającego światła, a nie pryzmatu, a także był zwolennikiem teorii atomistycznej oraz skończoności prędkości światła, gdy idee te nie były jeszcze powszechnie akceptowane przez świat nauki. Dla mnie jest to jeden z najbardziej zasłużonych i najważniejszych odkrywców w historii dlatego postaram się opisać część jego życia.

Herb Isaaca Newtona

Urodził się on w Anglii w 1643 r., a zmarł w 1727 r. Już w najmłodszych latach był prymusem w szkole. Poświęcił całe życia nauce nawet zaniedbując miłość do córki lokalnego aptekarza panny Storey, a swoje pierwsze dzieła opublikował w 1667 r. W 1669 został wybrany profesorem matematyki na uniwersytecie w Cambridge. Chociaż Newton należał do największych umysłów swojej epoki, ostatnie dwadzieścia pięć lat swojego życia spędził na gorzkiej dyskusji z Leibnizem, którego oskarżył o plagiat na temat metody różniczkowej.