Georg Simon Ohm

Były niemiecki matematyk i fizyk. Żył w latach 1789 - 1854. przerwał studia i rozpoczął pracę nauczyciela dokonując pierwszych odkryć. Ohm ( czyt. om )przeszedł do historii nauki dzięki okryciu zależności między napięciem elektrycznym, natężeniem prądu przepływającego i oporu, jaki pokonuje on w przewodnikach, zwanej dziś prawem Ohma ( I=U/R ). Brzmi ono następująco : "Natężenie prądu przepływającego przez przewodnik jest wprost proporcjonalna do napięcia przyłożonego na jego końcach". Wprawdzie już Ampere byli bliscy odkrycia tego prawa, lecz nie potrafili go sformułować.Ohm wykazał również, że prąd płynący przez kilka przewodników jednocześnie, rozdziela się proporcjonalnie w zależności od oporu poszczególnych przewodów. Do swoich doświadczeń jako źródło prądu wykorzystał odkryty przez Seebecka termoelement, który składał się z dwóch przewodów - miedzianego i bizmutowego. Miejsca zetknięcia tych przewodów zanurzył jedno we wrzącej wodzie, a drugie w lodzie, dzięki czemu uzyskał trwały i równomierny prąd. Ogniwo to włączył w obwód i badał przepływ prądu przez przewodniki o różnej grubości ( przekroju ) i długości, sprawdzając przy tym różnego rodzaju metale. Podczas tych doświadczeń ustalił co przyczynia się do zmian oporu - określił wartości oporu właściwego dla poszczególnych metali oraz zależność, że opór elektryczny przewodnika jest proporcjonalny do jego długości i odwrotnie proporcjonalny do jego pola przekroju poprzecznego. Ohm stwierdził także, że ogrzane metalowe przewodniki stawiają większy opór prądowi, natomiast w przypadku cieczy przewodzące prąd ogrzanie powoduje zmniejszenie oporu. Obok prac badawczych z dziedziny elektryczności, Ohm zajmował się także zagadnieniami akustyki ( akustyczne prawo Ohma ) i interferencji światła. W 1842 r. nadano mu tytułu członka Pruskiej Akademii Nauk w Berlinie oraz przyznano medal Londyńskiego Towarzystwa Królewskiego. Na jego cześć jednostce rezystancji ( oporu elektrycznego ) nadano nazwę ohm ( Ω ).

Andre Marie Ampere

Bardzo znany francuski fizyk i matematyk słynący z odkryć w dziedzinie magnetyzmu, elektromagnetyzmu i elektryczności. Żył w czasach Izaaka Newtona czyli w latach 1775 - 1836. Jego Nazwiskiem dzisiaj nazywamy jednostkę w układzie SI ( A - Amper ) natężenia prądu elektrycznego. Ampere stworzył nawet wzór związany z elektrostatyką na owe natężenie prądu. Wygląda ono tak : I = q / t. Czyli jest to ilość ładunków elektrycznych przepływających przez poprzeczny przekrój przewodnika w jednostce czasu. Za największe dokonanie Ampere'a uważany jest jego wkład do rozwoju nauki o elektryczności i magnetyzmie. Ampere odkrył, że magnetyzm jest wynikiem przepływu prądu. Postawił wynikającą z tej koncepcji magnetyzmu hipotezę, że prąd płynący przez cewkę ( rysunek ) złożoną z nawiniętych na walcu zwojów miedzianego drutu powinien wykazywać takie same właściwości jak magnes stały. Zbudował taką cewkę i na drodze doświadczalnej potwierdził swoje przypuszczenie. Opisał matematycznie ilościowe zależności pomiędzy zjawiskami elektrycznymi i magnetycznymi. Zaproponował także utrzymujący się do dnia dzisiejszego podział nauki o elektryczności na dwa działy: elektrostatykę i elektrodynamikę. Sformułował podstawy teoretyczne elektrodynamiki. Żeby potwierdzić przeze mnie to, że ten naukowiec był wielkim fizykiem ( co jest tylko formalnością ) powiem, że jego nazwisko pojawiło się na liście 72 nazwisk na wieży Eiffla.

Cewka

Gustav Kirchhoff

Były niemiecki fizyk żyjący w latach 1824 - 1887. Twórca:
1. Pierwszego prawa Kirchhoffa ( elektryczność )
2. Drugiego prawa Kirchhoffa ( elektryczność )
3. Prawa spektroskopii Kirchhoffa ( optyka )
Jeżeli chodzi o Pierwsze prawo Kirchhoffa to dotyczy ono obwodu elektrycznego o układzie szeregowym ( np. lampki choinkowe ). Jej treść brzmi następująco : " Suma spadków napięć na poszczególnych elementach obwodu jest równa napięciu na źródle ". W takim obwodzie natężenie jest stałe, a opór zastępczy to suma poszczególnych oporów elementów.
Drugie jego prawo dotyczy obwodu o układzie równoległym ( np. instalacja domowa ) gdzie tym razem napięcie jest stałe, a wzór na opór zastępczy przedstawię na rysunku. Prawo to mówi, że " Suma natężeń prądów wchodzących do węzła jest równa sumie natężeń prądów wychodzących z węzła ". Jeśli chodzi o prawa spektroskopii to są to trzy doświadczalne prawa sformułowane przez naszego wielkiego fizyka.

Wzór oporu zastępczego w układzie równoległym

Prawa we współczesnej formie brzmią następująco:
1. Rozgrzane ciało stałe emituje światło o ciągłym widmie.
2. Rozgrzany rozrzedzony gaz emituje światło z liniami emisyjnymi o określonych długościach fali (kolorach), które zależą od poziomów energii atomów w tym gazie.
3.  Rozgrzane ciało stałe otoczone przez chłodniejszy rozrzedzony gaz emituje niemal ciągłe spektrum, które posiada linie absorpcyjne (spektroskopia absorpcyjna) o określonych długościach fali odpowiadających odpowiednim poziomom energii w atomach gazu.
Niżej ( od lewej ) przedstawiam jak wyglądają : linie emisyjne, linie absorpcyjne i widmo ciągłe.