Ciekawostki o Marii Skłodowskiej - Curie

Oto kilka ciekawostek z życia naszej dwukrotnej Noblistki. Pochodzą one z tego linku.

• Maria Skłodowska-Curie była pierwszą kobietą laureatką Nagrody Nobla z fizyki, pierwszą z chemii, pierwszą i jedyną wyróżnioną w dwóch różnych dyscyplinach naukowych.
• Maria Skłodowska-Curie jako jedna z pierwszych kobiet zrobiła prawo jazdy i zdobyła Rysy, była jedną z pierwszych studentek na Sorbonie i pierwszą kobietą profesorem tej uczelni.
• Maria Skłodowska-Curie z wykształcenia była fizykiem i matematykiem, nie miała stricte wykształcenia chemicznego, uzyskała je de facto przez pracę badawczą.
• Maria Skłodowska-Curie lubiła sport zwłaszcza pływanie i jazdę na rowerze.
• Maria Skłodowska-Curie do końca życia zawsze liczyła po polsku.
• Dbała by jej córki miały zawsze opiekunkę z Polski. Maria Skłodowska-Curie uczyła Irenę i Ewę języka polskiego. Obie córki Marii Skłodowskiej-Curie najlepiej mówiły w gwarze góralskiej, gdyż często przebywały na wakacjach w Zakopanem u wujostwa Dłuskich.
• Podczas pierwszej wojny światowej wspierała finansowo Francuskie Siły Zbrojne, robiła także żołnierzom skarpety na drutach.
• Podczas obrony dysertacji doktorskiej była zdecydowanie większym specjalistą z zakresu promieniotwórczości niż egzaminujący ją profesorowie.
• Wyniki swoich prac publikowała niemal jednocześnie po francusku i polsku.
• Nie odkryła promieniotwórczości, ale dokładnie zbadała to zjawisko i nadała mu nazwę.
• Do 1933 roku była jedyną kobietą uczestniczącą w Konferencji Solvay.
• Maria Skłodowska-Curie jest autorką kilku książek, m.in. „Promieniotwórczości”, „Radiologii i wojny”, „Autobiografii”, „Wspomnień o Piotrze Curie”.
• Przesącze po wyizolowaniu polonu i radu małżonkowie Curie przekazali André Debierne, który odkrył w nich jeszcze jeden pierwiastek – aktyn.
• W 1944 Glenn Theodore Seaborg odkrył pierwiastek, który nazwał kiur na cześć Marii i Piotra.
• Od nazwiska Marii i Piotra nazwana była nieużywana obecnie jednostka radioaktywności kiur.
• Gdy w połowie lat 90-tych XX wieku rodzina noblistki postanowiła przekazać jej prywatne dzienniki i zapiski paryskiej Bibliotece Narodowej okazało się, że ich radioaktywność jest na tyle wysoka, że wymagała ona dwóch lat zabiegów dezaktywujących.

Maria Skłodowska-Curie - Dwukrotna zdobywczyni Nagrody Nobla

Uczona polsko-francuska, fizyczka, chemiczka, dwukrotna zdobywczyni nagrody Nobla ( 1903, 1911 ). W 1896 roku Henri Becquerel rozpoczął badania nad rudami uranu, które wykazują silną fosforescencję. W 1896 roku na posiedzeniu Akademii Nauk ogłosił, że minerał zawierający uran emituje nowe, nieznane promieniowanie. Becquerel przeprowadził kilka doświadczeń, na podstawie których stwierdził m.in. że uran i jego związki chemiczne w stanie krystalicznym, rozpuszczone czy też stopione emitują promieniowanie, które zaczernia kliszę fotograficzną i przenika przez nieprzezroczyste ciała. Ponadto stwierdził ( błędnie ), że promieniowanie uranowe jest zbliżone właściwości do zwykłego światła i podobnie jak ono ulega odbiciu i załamaniu. Z końcem roku 1897 Maria Skłodowska-Curie poszukując tematu do rozprawy w celu uzyskania stopnia doktora podjęła pierwsze badania naukowe z promieniami Becquerela.
Maria podejmując prace naukowe nad promieniowaniem odkrytym przez Becquerela zastosowała przede wszystkim zamiast kliszy fotograficznej używanej przez uczonego bardzo czuły elektrometr. Dzięki tej modyfikacji stwierdziła, że natężenie promieni Becquerela zależy od zawartości uranu w próbce i jest do niej proporcjonalne. To spostrzeżenie umożliwiło jej wyciągniecie słusznego wniosku, że jest ono właściwością atomową uranu. Kolejnym osiągnięciem Marii było udowodnienie, że poza uranem także tor emituje promieniowanie. Maria otrzymała w laboratorium chalkolit i udowodniła tym samym, że syntetyczny chalkolit emituje słabsze promieniowanie. Był to dowód eksperymentalny na istnienie nowego pierwiastka chemicznego. Do badań Marii dołączył Pierre Curie. Małżonkowie Curie opracowali metodę wskaźników promieniotwórczych, dzięki czemu określili zdolność promieniowania nowego pierwiastka. Za pomocą przemian chemicznych otrzymali nowy, nieznany dotąd pierwiastek chemiczny. W1898 roku przedstawili dzieło naukowe, w którym donosili o odkryciu polonu, pierwiastka nazwanego na cześć Polski. Na kolejny sukces małżonkowie Curie nie musieli zbyt długo czekać. W 1898 roku wspólnie z Gustawem Bémontem donieśli o odkryciu kolejnego pierwiastka chemicznego – radu.

Mąż Marii Curie

Małżonkowie Curie zbadali promieniowanie emitowane przez rad i polon, stwierdzając m.in., że związki promieniotwórcze świecą, rudy radu wydzielają ciepło, zabarwiają porcelanę i szkło, promieniowanie przechodzi przez powietrze i pewne ciała, że może przekształcić tlen cząsteczkowy w ozon. Pierre Curie poddał swoje ramię kilkugodzinnemu działaniu radu, a powstałą trudno gojącą się ranę obserwował i opisał.  W 1903 roku Maria przedstawiła tezy swojej rozprawy doktorskiej pt. „Badanie ciał radioaktywnych”. W roku 1903 Maria i Pierre Curie otrzymali wspólnie z Becquerelem Nagrodą Nobla z fizyki. W 1911 r. Maria Skłodowska-Curie otrzymała po raz drugi Nagrodę Nobla. W swoim uzasadnieniu Komitet Naukowy Chemii Fundacji Nobla przyznał jej nagrodę indywidualną za rozwój chemii dzięki odkryciu polonu i radu oraz za zbadanie metalicznego radu i jego związków chemicznych.

Henri Becquerel

Był on francuskim chemikiem i fizykiem, a także zdobywcą nagrody Nobla w dziedzinie fizyki wspólnie z Piotrem i Marią Curie za odkrycie promieniotwórczości. Zajmował się badaniem fluorescencji, magnetyzmu i polaryzacji światła. W 1896 Becquerel przez przypadek odkrył zjawisko radioaktywności, gdy badał fluorescencję rud uranu. Pewne pogłoski mówią, że podczas prac nad rudami uranu Becquerel zostawił na noc przy nich jakąś inna substancje. Kiedy wstał to ta substancja zmieniła swój kolor i po części troche swoich właściwości. Domyślił się, że to najprawdopodobniej przez uran. Tak właśnie odkrył on zjawisko promieniotwórczości przez przypadek - czysty zbieg okoliczności. Wyjaśnił on, że promieniotwórczość ( inaczej radioaktywność ) to zdolność jąder atomowych do rozpadu, który najczęściej jest związany z emisją cząstek alfa ( prom. alfa ), cząstek beta ( prom. beta ), neutronów i promieniowania gamma. Za to odkrycie, jak już wcześniej wspomniałem Henri otrzymał nagrodę Nobla ( wprawdzie razem z małżeństwem Skłodowkich-Curie ale dostał ) w dziedzinie fizyki w 1903 roku. Od jego nazwiska pochodzi jednostka układu SI - radioaktywności bekerel ( Bq ).