Galileusz

Włoski astronom, astrolog, fizyk i filozof. Żył w latach 1564 - 1642. Był zwolennikiem heliocentrycznej budowy świata i teorii Mikołaja Kopernika. Udoskonalił tzw. "kompas geometryczny i wojskowy" nadający się do wykorzystania przez mierniczych i wojskowych. Za jego pomocą można było dokładniej ustawiać działa do strzału oraz obliczyć odpowiednią ilość prochu dla wystrzelenia danej kuli armatniej. W roku 1600 wykonał spektakularny eksperyment dowodzący, że czas trwania spadku swobodnego nie zależy od masy ciała. Galileusz miał tego dokonać zrzucając różne przedmioty z Krzywej Wieży w Pizie. W istocie uczony wykazał tym doświadczeniem niezależność przyspieszenia ziemskiego od masy. Niektórzy autorzy twierdzą jednak, że doświadczenie to nie miało miejsca w rzeczywistości, a był to jedynie eksperyment myślowy. Skonstruował termometr. Wykorzystał w nim zależność gęstości ciała od temperatury. W 1609 roku Galileusz był jednym z pierwszych, którzy używali teleskopu do obserwacji gwiazd, planet i Księżyca. Obserwując Księżyc zwrócił uwagę na jasne plamy znajdujące się na jego nieoświetlonej części. W miarę jak Księżyc zbliżał się do pełni plamy te rosły i łączyły się z obszarami już oświetlonymi przez Słońce.

Termometr rtęciowy

Oznaczało to, że jasne plamy są górami, do których promienie słoneczne docierały wcześniej. Na podstawie długości ich cieni wyliczył również wysokość różnych gór. Zwrócił też uwagę, że niektóre układają się w podłużne łańcuchy, a inne tworzą koła. Odkrył w ten sposób, że Księżyc nie jest idealnie gładką kulą jak to sobie wyobrażali Arystoteles. wykorzystując części teleskopu skonstruował ulepszony mikroskop. Jego bardzo ważnym odkryciem było odkrycie zjawiska bezwładności. Obaliło ono jedno ze starych błędnych przekonań, bowiem przez stulecia uważano, że jeżeli na ciało nie działają żadne inne ciała lub gdy te oddziaływania wzajemnie się "znoszą", może ono tylko pozostać w spoczynku, a poruszanie się ze stałą prędkością musi mieć przyczynę w postaci oddziaływania innych ciał lub ciała. Pozornie ten pogląd jest uzasadniony codziennymi obserwacjami. Jednak wykonując różne doświadczenia Galileusz doszedł do wniosku, że ciało, któremu w wyniku działania innych ciał nadano pewną prędkość, powinno stale poruszać się ruchem jednostajnym prostoliniowym. Udowodnił on, że im mniejsze tarcie tym zmniejszanie się prędkości jest mniej zauważalne. Wniosek był taki: gdyby nie było tarcia, to ciało wprawione w ruch poruszałoby się dalej ze stałą prędkością.

Archimedes

Pierwszym wielkim greckim filozofem i matematykiem jest Archimedes. Żył on w 3 w. p.n.e. ( ok. 287 - 212 ). Odkrył wiele w swoim życiu, a do jego odkryć należą m.in. :
- Zasadę dźwigni
- Prawa równi pochyłej
- Sformułowanie pojęcia siły
- Pierwsze w historii przybliżenie liczby π
Sformułował także znane każdemu prawo Archimedesa mówiące, że "Na każde ciało zanurzone w cieczy działa zwrócona do góry siła wyporu o wartości równej ciężarowi cieczy wypartej przez to ciało". Do dzisiaj większość z nas korzysta z tego prawa i wzoru na siłę wyporu mówiący że jest to iloczyn gęstości cieczy ( w której znajduję się to ciało ), przyspieszenia ziemskiego i objętości zanurzonego przedmiotu.

Do dzisiaj stosowany jest jeden z jego wynalazków a mianowicie "Śruba Archimedesa" ( rysunek ) stosowana chociażby w budowie wierteł czy urządzeń służących do kopania dziur. Istnieję także legenda dotycząca odkrycia przez niego pojęcia gęstości. Otóż król zlecił pewnemu złotnikowi zrobić koronę tylko i wyłącznie ze złota. On to zrobił ale ktoś doniósł królowi, że korona została zrobiona ze srebra i tylko pokryta złotem. Jako, że król był rozważny nie mógł od razu skazać na śmierć złotnika. Zlecił więc zadanie sprawdzenia tej pogłoski Archimedesowi. Myślał on nad tym dnie i noce aż w końcu podczas swojej kąpieli zdał sobie sprawę że poziom wody podnosi się o tyle ile objętości ma jego ciało i już inne ciało o tej samej masie podniosło by poziom wody o inną wartość. Jak to odkrył tak wyleciał w ręczniku na pół nago do króla i zdał mu raport.

Śruba Archimedesa

Wymyślił też sposób sprawdzenia jak dojść z czego została wykonana korona. Zanurzono w pojemniku wypełnionym po brzegi wodą ilość złota z jakiego powinna zostać wykonana korona - z pojemnika obyło 1/4 wody. Następnie zanurzono tym samym sposobem srebro - z pojemnika obyło 1/6 wody. A następnie zanurzono koronę i okazało się że obyło 1/5 wody. Co dowodziło że korona nie była ze szczerego złota. Złotnik jeszcze tego dnia stracił życie, a Archimedes został królewskim matematykiem.