Andre Marie Ampere

Bardzo znany francuski fizyk i matematyk słynący z odkryć w dziedzinie magnetyzmu, elektromagnetyzmu i elektryczności. Żył w czasach Izaaka Newtona czyli w latach 1775 - 1836. Jego Nazwiskiem dzisiaj nazywamy jednostkę w układzie SI ( A - Amper ) natężenia prądu elektrycznego. Ampere stworzył nawet wzór związany z elektrostatyką na owe natężenie prądu. Wygląda ono tak : I = q / t. Czyli jest to ilość ładunków elektrycznych przepływających przez poprzeczny przekrój przewodnika w jednostce czasu. Za największe dokonanie Ampere'a uważany jest jego wkład do rozwoju nauki o elektryczności i magnetyzmie. Ampere odkrył, że magnetyzm jest wynikiem przepływu prądu. Postawił wynikającą z tej koncepcji magnetyzmu hipotezę, że prąd płynący przez cewkę ( rysunek ) złożoną z nawiniętych na walcu zwojów miedzianego drutu powinien wykazywać takie same właściwości jak magnes stały. Zbudował taką cewkę i na drodze doświadczalnej potwierdził swoje przypuszczenie. Opisał matematycznie ilościowe zależności pomiędzy zjawiskami elektrycznymi i magnetycznymi. Zaproponował także utrzymujący się do dnia dzisiejszego podział nauki o elektryczności na dwa działy: elektrostatykę i elektrodynamikę. Sformułował podstawy teoretyczne elektrodynamiki. Żeby potwierdzić przeze mnie to, że ten naukowiec był wielkim fizykiem ( co jest tylko formalnością ) powiem, że jego nazwisko pojawiło się na liście 72 nazwisk na wieży Eiffla.

Cewka

Charles Coulomb

Był to francuski fizyk i żył w latach 1736 - 1806. Za jego zasługi został nagrodzony tym, że jego prawo zostało nazwane jego nazwiskiem oraz jednostka ładunku elektrycznego nosi jego nazwisko. Całkowicie poświęcił się pracom badawczym dotyczącym magnetyzmu, teorii maszyn prostych i elektrostatyki. Na podstawie wielu precyzyjnych eksperymentów, przeprowadzonych za pomocą wagi skręceń sformułował prawo nazwane od jego nazwiska prawem Coulomba, będące podstawowym prawem elektrostatyki. Później rozwinął teorię elektryzowania powierzchniowego przewodników. Odkrył także zjawisko ekranowania elektrycznego, a następnie wprowadził pojęcie momentu magnetycznego. Prawo Coulomb'a brzmi następująco : " Siła wzajemnego oddziaływania dwóch punktowych ładunków elektrycznych jest wprost proporcjonalna do iloczynu tych ładunków i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi", a wzór do tego prawa wygląda następująco - F = k*( q₁*q₂ )/r², gdzie k oznacza stałą Coulomba wynoszącą ok. 9 * 10⁹ [ (N * m² )/C² ].

Waga skręceń Coulomba