Henri Becquerel

Był on francuskim chemikiem i fizykiem, a także zdobywcą nagrody Nobla w dziedzinie fizyki wspólnie z Piotrem i Marią Curie za odkrycie promieniotwórczości. Zajmował się badaniem fluorescencji, magnetyzmu i polaryzacji światła. W 1896 Becquerel przez przypadek odkrył zjawisko radioaktywności, gdy badał fluorescencję rud uranu. Pewne pogłoski mówią, że podczas prac nad rudami uranu Becquerel zostawił na noc przy nich jakąś inna substancje. Kiedy wstał to ta substancja zmieniła swój kolor i po części troche swoich właściwości. Domyślił się, że to najprawdopodobniej przez uran. Tak właśnie odkrył on zjawisko promieniotwórczości przez przypadek - czysty zbieg okoliczności. Wyjaśnił on, że promieniotwórczość ( inaczej radioaktywność ) to zdolność jąder atomowych do rozpadu, który najczęściej jest związany z emisją cząstek alfa ( prom. alfa ), cząstek beta ( prom. beta ), neutronów i promieniowania gamma. Za to odkrycie, jak już wcześniej wspomniałem Henri otrzymał nagrodę Nobla ( wprawdzie razem z małżeństwem Skłodowkich-Curie ale dostał ) w dziedzinie fizyki w 1903 roku. Od jego nazwiska pochodzi jednostka układu SI - radioaktywności bekerel ( Bq ).

Andre Marie Ampere

Bardzo znany francuski fizyk i matematyk słynący z odkryć w dziedzinie magnetyzmu, elektromagnetyzmu i elektryczności. Żył w czasach Izaaka Newtona czyli w latach 1775 - 1836. Jego Nazwiskiem dzisiaj nazywamy jednostkę w układzie SI ( A - Amper ) natężenia prądu elektrycznego. Ampere stworzył nawet wzór związany z elektrostatyką na owe natężenie prądu. Wygląda ono tak : I = q / t. Czyli jest to ilość ładunków elektrycznych przepływających przez poprzeczny przekrój przewodnika w jednostce czasu. Za największe dokonanie Ampere'a uważany jest jego wkład do rozwoju nauki o elektryczności i magnetyzmie. Ampere odkrył, że magnetyzm jest wynikiem przepływu prądu. Postawił wynikającą z tej koncepcji magnetyzmu hipotezę, że prąd płynący przez cewkę ( rysunek ) złożoną z nawiniętych na walcu zwojów miedzianego drutu powinien wykazywać takie same właściwości jak magnes stały. Zbudował taką cewkę i na drodze doświadczalnej potwierdził swoje przypuszczenie. Opisał matematycznie ilościowe zależności pomiędzy zjawiskami elektrycznymi i magnetycznymi. Zaproponował także utrzymujący się do dnia dzisiejszego podział nauki o elektryczności na dwa działy: elektrostatykę i elektrodynamikę. Sformułował podstawy teoretyczne elektrodynamiki. Żeby potwierdzić przeze mnie to, że ten naukowiec był wielkim fizykiem ( co jest tylko formalnością ) powiem, że jego nazwisko pojawiło się na liście 72 nazwisk na wieży Eiffla.

Cewka